Ergernis over ochtendlossing en inconsequent beleid

Dinsdag 26 juni 2012. Na een veel te drukke week en een veel te druk weekeinde volgt hier bij het scheiden van de markt toch nog het weekstuk. Na vanavond eerst nog een tweetal jonge duiven opgehaald te hebben in Amsterdam en Lisserbroek.

Het afgelopen weekeinde heb ik mijn bijzonder geërgerd aan een tweetal zaken. Ten eerste was daar de in mijn ogen waanzinnige ochtendlossing van Sector II vanaf Cahors. Het gaat mij niet zo zeer om de ochtendlossing maar vooral om de dag waarop dit plaatsvond. Op vrijdag, met als resultaat aankomsten tussen grofweg 16:30 en 19:00 uur. Onmogelijke tijden en daarom volstrekt belachelijk. Ik zal uit leggen waarom ik dit vind.

Duiven die vrijdag om 16:30 uur thuiskomen van de vlucht betekent dat alle werkenden zich of kapot moesten haasten of een aantal uur vrij moeten nemen. Hierbij komt dat niet iedereen in staat is om zijn tijden zo in te delen dat hij vrijdagmiddag gewoon even vrij neemt.

Niet prettig en het gevoel van sport is er niet bepaald want de thuisblijvers dienen ook nog gewoon verzorgd te worden. Tussen het verzorgen door vielen de duiven, bijvoorbeeld bij de winnaar.

Zo kan een duivenvlucht toch niet bedoeld zijn. Het draait immers om de spanning van het opwachten en zien aankomen van de duiven en niet om tussen de gewone verzorging maar eventjes op de klok te kijken of er bij toeval al wat is gevallen.

Ook een bijzonder vervelende bijkomstigheid van het lossen op vrijdagmorgen is dat het de reguliere inkorving op vrijdag enorm in de weg staat. De overnachtmannen blijven thuis om hun duiven op te wachten. Dientengevolge doen ze niet mee of laten hun duiven door andere brengen. Vele verenigingen zijn hierdoor niet compleet qua werkers, etc. Ook is er gewoon niet veel aan als op de duivenavond van de week een groot aantal leden ontbreekt! Gezelligheid in de club is een belangrijk (sociaal) aspect van onze sport en deze gaat snel verloren als 1/3 van de liefhebbers er niet is ……

Wat mij echter het meest verbaast is dat men bij het vaststellen van het programma geen rekening houdt met bovenstaande. Immers als je al een ochtendlossing in het programma opneemt dan lijkt zaterdag hiervoor de aangewezen dag. Vooral als de lossing geprogrammeerd wordt op een weekeinde waarin de overige duiven geen Dagfond maar Midfond vliegen. Wellicht kan hier komende winter eens rekening mee worden gehouden bij het vaststellen van de overnachtkalender.

De tweede ergernis kende ik vorige week woensdag. Toen werd in Noor d Holland het wijze besluit genomen(en goed gecommuniceerd) dat op de eerste jonge duivenvlucht er niet gelost werd in groepen van 2 rayons maar per rayon. Ook werd er gekozen voor een Westelijkere losplaats (Bergen op Zoom). Allemaal logisch gezien de harde Zuidwestelijke wind die voorspeld werd. Een keuze in het belang van de duiven! Geweldig!

Echter onlogisch en wellicht zelfs onbegrijpelijk wordt het wanneer er sprake is van inconsequent beleid. De rayons E en F werden namelijk niet apart gelost en bleven ook op de reeds vastgestelde losplaats Meer (hetzelfde gold qua losplaats voor de rayons C en D) waar het logischer (en veiliger) was geweest om voor alle rayons Bergen op Zoom als losplaats te kiezen.

De motivatie voor het niet splitsen van de lossingsgroep E en F was dat er in dit gebied veel leden ‘verkeerd’ lid zijn (wonen in het ene rayon en lid zijn / inkorven in een vereniging in het andere rayon)en dat er ook tegen elkaar gespeeld wordt in het District Amsterdam.

Deze belangen werden boven het belang van de duiven gesteld en hier ben ik apert tegen. Als er voor de duiven risico’s zijn in de rayons A t/m D dan zijn die er ook voor de duiven van de rayons E en F. Als je kiest om de eerste rayons apart te lossen dan moet je dat m.i. doen voor alle rayons. De belangen ten spijt. Dan maar geen rayonspel in deze regio’s en geen districtsspel. Dit laatste is tenslotte slechts een attractiespel zonder formele status.

Ook hier wordt het dus komende winter tijd om dit eens voor eens en voor altijd te regelen. Het kan niet zo zijn dat de belangen van 4 of 5 liefhebbers gaan boven de belangen van zo’n 300 andere deelnemers. Daarenboven kan het ook niet zo zijn dat het belang van een ‘samenspel’ zwaarder weegt dan dat van de 6.000 duiven!

De vluchten

Zaterdag verliepen de vluchten voorspoedig. De voorspelde harde Zuidwesten wind bereikte (gelukkig) niet de voorspelde waarden. Dit betekende dat het met de jonge duiven relatief goed af liep. Iedereen miste ‘s avonds wel enkele duiven maar als het nooit slechter wordt dan zullen er weinig mensen klagen.

Omdat er sprake was van rayonlossingen valt er niet een echte winnaar aan te wijzen, echter de combinatie Sluijs-Könst deed haar naam als jonge duivenspecialisten weer alle eer aan. Zij klokten de snelste 3 duiven in rayon F en dit waren ook de duiven met de hoogste snelheid van alle lossingen.

In de middaguren bleek op de ‘Nationale’ Dagfondvlucht (met een sectorlossingen en verschillende losplaatsen) vanuit Tours de kracht van het hok van de gebroeders Fanger. Hun Romy was alle duiven te snel af.

In het oog sprong daarbij wel de spreiding van de vroege duiven. Zoals ik al vaker gememoreerd heb zorgt een nationale lossing voor minder overheersing door de specialisten omdat de duiven (ogenschijnlijk) minder lang bij elkaar blijven.

De vlucht vanaf Tours kende wel een moeizamer verloop dan verwacht. De duiven kwamen lang niet aan de snelheden die elders in het land op de Midfond gerealiseerd werden. Logisch want de wind was bij de start wat Westelijker, echter ook zijn de duiven waarschijnlijk om buien heen gevlogen want het gros van de duiven kwam uit de verkeerde richting. In het meest gunstige geval uit het binnenland maar bij mij ook uit het Noorden (28 van de 30)! De verliezen bleven echter beperkt.

OP EIGEN HOK

Was het een week om niet snel te vergeten. Naast het feit dat ik weer aan de arbeid moest had ik er ook een werkhuis bij qua duivenactiviteiten. Een chronologische opsomming hiervan zonder de reguliere verzorging hierbij te betrekken

Zondag: lappen van mijn weduwnaars omdat ze eerdaags mee moeten.

Dinsdag: bezoek aan mijn buurman Ario van Zelderen voor het schrijven van een reportage n.a.v. zijn overwinning op St. Vincent

Woensdag: koppelen chipringen duiven in de vereniging en lappen van de jonge duiven vanaf Aarlanderveen

Donderdag: inkorven Tours

Vrijdag: Jongen voorzien van chipringen, inkorven Meer, uitwerken reportage van Zelderen

Zaterdag: geen bijzonderheden behalve het opwachten van de duiven natuurlijk

Zondag: Bezoeken gebroeders Fanger en Richard van der Berg (winnaar Cahors), uitwerken reportages.

Maandag: ’s avonds ophalen van 2 prachtige jonge duiven bij de familie van Heteren in Doetinchem

Dinsdag: zie inleiding plus schrijven weekstuk

Woensdag: ’s avonds ophalen gestrande jonge duif in de omgeving van Zwaagwesteinde!

Het mag duidelijk zijn, ik heb het (te) druk. Daarom houd ik het deel over het wel en wee op eigen hok kort. Met de jongen verliep het redelijk goed. 92 mee en 87 terug is niet slecht als ze voor de eerste keer met de container meegaan. Ter voorbereiding hadden ze overigens 7 trainingsvluchtjes gevlogen. De training van vorige week zaterdag bestaande uit het terugvliegen uit het Noorden na de lossing in Boskoop leek afgelopen zaterdag goed van pas te zijn gekomen. Vrijwel alle junioren kwamen namelijk uit het Noorden terug.

Dit laatste was ook het geval op de vlucht vanuit Tours. Slechts een duivin deed dit niet en zij klasseerde zich als 27^e tegen ruim 5300 duiven in de afdeling en als 11^e tegen ruim 1200 duiven in rayon F. De rest presteerde matig qua uitslag.

Gezien de tijd (het is nu 23:18 uur) stop ik er mee voor deze week!

Tot volgende week!

Michel Beekman